Genital Bölge Estetik Ameliyatları

Kadın genital bölge estetiğinde en sık karşılaşılan şikâyetler; küçük dudakların (labia minora) normalden uzun, sarkık veya asimetrik olması, vajinal gevşeklik, perine bölgesinde genişleme ve dış genital bölgede hacim kaybıdır. Bu değişiklikler doğuştan bulunabileceği gibi gebelik, doğum, yaşlanma veya kilo değişiklikleri sonrasında da belirgin hale gelebilir.

Labioplasti, büyük veya asimetrik küçük dudakların cerrahi olarak küçültülmesi ve yeniden şekillendirilmesini amaçlar. Her anatomik farklılık ameliyat gerektirmez. Ancak belirgin estetik rahatsızlık, sürtünme veya fiziksel rahatsızlık oluşturan durumlarda cerrahi değerlendirilebilir. Amaç fazla dokuyu kontrollü şekilde azaltırken doğal anatomiyi korumaktır.

Gerekli hastalarda labioplasti sırasında klitoral hood bölgesindeki belirgin doku fazlalığı veya asimetri de ayrıca değerlendirilebilir. Dış dudaklarda hacim kaybı bulunan hastalarda ise yağ enjeksiyonu ile daha dengeli bir dış genital kontur oluşturulabilir.

Vajinal daraltma (vajinoplasti), özellikle doğumlar sonrasında gelişen vajinal gevşeklik durumlarında uygulanabilir. Bu işlem sırasında gerekli miktarda fazla vajinal mukoza çıkarılabilir ve vajinal kanalın destek dokuları dikişlerle yaklaştırılabilir. Vajinal giriş ve perine bölgesinde gevşeklik veya anatomik düzensizlik varsa perineoplasti de aynı seansta planlanabilir.

Mons pubis bölgesinde belirgin yağlanma veya doku fazlalığı bulunan seçilmiş hastalarda ise mons pubis estetiğiliposuction veya sınırlı cerrahi düzeltmelerle değerlendirilebilir.

Labioplasti uygun hastalarda lokal anestezi veya sedasyonla yapılabilirken, vajinal daraltma gibi daha kapsamlı işlemlerde genel anestezi tercih edilebilir. İyileşme süresi yapılan işlemin kapsamına göre değişir.

Ameliyat sonrasında dokuların yeterli şekilde iyileşmesi için genellikle yaklaşık 4 hafta cinsel ilişkiye ara verilmesiönerilir. Kesin süre yara iyileşmesi ve kontrol muayenesine göre belirlenir.

Kadın genital estetik ameliyatlarında amaç standart bir görünüm oluşturmak değil, hastanın anatomisini ve fonksiyonunu koruyarak belirgin şikâyetleri mümkün olduğunca dengeli bir şekilde düzeltmektir.